Powstanie i rozwój miasta
Właściciele Przemkowa
Przynależność państwowa
miasta

Władze miejskie
Religia w Przemkowie
Przemków po 1945 r.
Kalendarz historyczny
Katalog wydarzeń
Katalog zabytków
Katalog postaci
Mapa zabytków
Właściciele Przemkowa
Przez wiele wieków istnienia Przemków miał wielu właścicieli. Początkowo należał do książąt głogowskich. Założyciel miasta, książę Przemko I (1255/1265 – 1289) wywodził się z głogowskiej gałęzi śląskiej linii Piastów. Jego ojcem był Konrad I Głogowski. W roku 1289, w bitwie pod Siewierzem (niedaleko Krakowa), Przemko I zginął. W roku 1284 Przemków trafił w ręce Konrada II Garbatego (brat Przemka I), który zamienił się z Przemkiem dzielnicami (Przemko wziął księstwo ścinawskie, a Konrad żagańskie, w którym leżał m.in. Przemków).

W rękach książąt głogowskich miasto pozostawało do XIV w. W 1329 roku Przemków stał się, razem z większością księstwa głogowskiego, lennem króla Czech Jana I Luksemburskiego. W 1348 miasto wraz z całym Śląskiem zostało włączone do Czech dzięki zrzeczeniu się do niego praw przez króla Polski Kazimierza Wielkiego. W 1376 roku Przemków dostał się we władanie lenne Hansa de Molle.

W następnych latach dobra przemkowskie przeszły we władanie rodziny von Rechenberg. W ich rękach Przemków pozostawał najdłużej, bo prawie 250 lat. To właśnie jeden z członków tego rodu, Hans von Rechenberg, dzięki swojemu zaangażowaniu i poparciu doprowadził do zwycięstwa reformacji w Przemkowie i przejęciu kościoła przez ewangelików w połowie XVI w. Po bezpotomnej śmierci ostatniego członka tej rodziny, między krewnymi rozgorzała walka o spadek, która doprowadziła aż do interwencji cesarza. W 1632 r. przekazał on Przemków, w nagrodę za wierną służbę, pułkownikowi Leo Cropello de Medicis, dotychczasowemu komendantowi twierdzy w Legnicy. Nowy właściciel, z pochodzenia – Włoch, był zagorzałym katolikiem. Popierał mniej licznych w mieście katolików i nawet pomógł im przejąć kościoły w Przemkowie i Wysokiej. Po jego śmierci, po kilkunastu latach procesów sądowych w sprawie przejęcia dóbr przemkowskich, właścicielem tych ziem na kilkadziesiąt lat zostali Georg Christoph von Proskau i później jego następca – hrabia Georg Christoph III von Proskau. Przez następne ponad sto lat Przemków zmieniał swoich właścicieli stosunkowo często aż w końcu, w roku 1853, dobra przemkowskie nabył książę Christian August von Schleswig-Holstein.

Przez kilkadziesiąt następnych lat Przemków pozostawał w rękach tego rodu, który z pewnością najbardziej przysłużył się rozwojowi miasta. Po księciu Christianie Auguście dobrami tymi zarządzali kolejno: jego syn Friedrich, później wnuk Ernst Günther. Po śmierci Ernsta Günthera dobra przemkowskie zostały podzielone między wdowę po nim, księżnę Dorotę Marię, a księcia Alberta zu Schleswig-Holstein, kuzyna zmarłego. W 1931 r. książę Albert, ostatni z rodu, bezpotomnie zmarł. Dobra przemkowskie, które dotąd stanowiły ordynację (czyli majątek rodowy, który – jako niepodzielny i niesprzedawalny – dziedziczony był przez jednego spadkobiercę, zwykle najstarszego syna), zostały teraz podzielone głównie między miasta Przemków (od 1808 r. przestał być miastem prywatnym) i Bolesławiec, a część ziem włączono do gmin Łężce, Krępa i Szklarki.


113,416
logowanie / rejestracja